8/6/16

पाऊस वाहून गेला

पाऊस वाहून गेला
पानात नाहून गेला

कळ्यांचे अधर स्पर्शून
अंगार साहून गेला

तुला भेटलेल्या मला तो
थेंबात पाहून गेला

धुक्यात मिटलेला गंध
मागेच राहून गेला

चिखलात ओहोळ मळले
तरीही मोहून गेला

डोळ्यात साचुनी तो
माझाच होऊन गेला.










तुझी आठवण

तुझी आठवण क्षणाक्षणाला 
बरसत गेली पानांवरती 
पागोळ्यांतून रेषेवरती 
शब्द सावळे अविरत झरती 

मेघाच्याही मनात तेव्हा 
दाटून आला एक हुंदका 
सागराच्या मनातल्या 
हिंदोळ्यांना आली भरती 

कुंद गारवा लेऊन बसले 
तरी विसावा नाही क्षणभर 
गर्द काजळी आभाळासम 
तुझी आठवण माथ्यावरती.